Je nam iemand aan om jou te kopiëren
En dan ben je gefrustreerd dat ze niks nieuws binnenbrengt.
Vorige week zat ik tegenover een founder die dit jaar al z’n derde senior aannam.
Ik vroeg hoe ‘t ging. Hij twijfelde. En toen zei hij ‘t ding dat ze allemaal zeggen, maar nooit hardop: “Eerlijk? Ze zijn er gewoon niet zo goed in als ik.”
Ik hoor dat élke keer. En élke keer zit er hetzelfde onder.
Hij nam iemand aan voor de operatie. De eerste maand liet hij haar exact zien hoe híj ‘t doet. Zijn proces. Zijn templates. Hij herschreef haar mails nog voor ze de deur uit gingen. Ze waren goed. Alleen ‘t waren zijn woorden niet.
Zes maanden later is hij gefrustreerd. “Ze brengt niks binnen. Ze doet gewoon wat ik zeg.”
Ja. Want da’s exact wat je haar hebt aangeleerd.
En hier zit ‘t pijnlijke. De echte angst was nooit dat ze ‘t zou verknoeien. De echte angst is dat ze ‘t ánders zou doen. En dat ‘t zou werken. Want als iemand anders hetzelfde haalt zonder jouw proces, wat zegt dat over jouw proces? Wat zegt dat over jou?
Je nam niemand aan om te denken. Je nam iemand aan om jou te kopiëren. En ‘t moment dat ze stopt met kopiëren en begint met denken, raakt ‘t ‘t enige waar je je identiteit op bouwde: de mens zijn die weet hoe ‘t moet.
Da’s geen delegatie-probleem. Da’s een identiteits-probleem.
Dus mijn vraag voor deze week: pak één ding dat je team doet. Zeg hen hoe ‘af’ eruitziet. Zeg niet hóe. En kijk niet tot ‘t af is.
Voelt dat onmogelijk? Dan weet je precies waar ik ‘t over heb.
Ruben
P.S. Als dit raakt en je wil zien wat er in jouw bedrijf écht in de weg zit: boek een doorlichting.
