Ik was op vakantie en zat nog in de vergadering

Ik ging naar Lissabon om af te schakelen.

Ik had net m’n eerste groepssessie gefaciliteerd. Acht founders in één kamer, een halve dag hard gaan. Een uur nadat de kamer leeg was, pakte ik in en zat ik op de vlucht van dezelfde dag.

‘t Plan was simpel. Drie dagen rust. Zon, wijn, wandelen langs de Taag, slapen tot ik me weer mens voelde.

De ochtend erna zat ik om 6u aan de keukentafel van de Airbnb, met een koffie, mail aan ‘t refreshen.

Niet omdat er iets dringend was. Er was niks. M’n lichaam was in Lissabon. M’n hoofd stond nog in de zaal, een sessie na te bespreken die al lang gedaan was.

Ik probeerde ‘t met mezelf uit te onderhandelen. Neem de ochtend traag. Maar ik voelde me schuldig dat ik niet werkte. Ga lopen. Maar de straten waren chaos en ‘t lopen werd een logistieke puzzel. Ga in de zon zitten en denk aan niks. Maar een half uur in de zon zitten, met een hoofd dat al een maand op 6.000 toeren draait, is geen rust. ‘t Is gewoon een andere vorm van stress.

Ik kwam vermoeider thuis dan ik vertrok.

Ik had een maand lang met mezelf onderhandeld. Hoeveel duwen. Hoeveel gas terugnemen. Wanneer werken. Wanneer rusten. Wanneer in balans zijn en wanneer ‘t laten lopen.

Ik was op vakantie, en ik zat nog in de vergadering.

Ruben

P.S. Als dit raakt en je wil zien wat er in jouw bedrijf écht in de weg zit: boek een doorlichting.