Wanneer ben je gestopt met willen?

Vorige week, koffie met een ondernemer (koffie koud, zoals altijd): ze vertelde dat ze zich niet kan herinneren wanneer ze haar eigen bedrijf voor ‘t laatst écht graag zag. Zomaar, terloops. Alsof ze zei dat ze vergeten was waar ze geparkeerd stond.

Ik groef wat dieper. Ze wordt wakker en loopt meteen een lijst binnen van dingen die moeten. Telefoons, brandjes, beslissingen waar haar team op wacht (en de lijst gaat door, je kent ‘t). En ergens tussendoor moet er ook nog geluncht worden.

De vraag die ik stelde, voelde als de enige die telde:

Wanneer deed je voor ‘t laatst iets in je bedrijf omdat je ‘t wóú?

(De stilte erna maakte dat ik me bijna schaamde dat ik ‘t vroeg, eerlijk gezegd.)

We beginnen allemaal in ‘willen’-modus. Late avonden zijn een keuze, en je bent de superheld van je eigen film.

Tot ‘t op een bepaald moment kantelt van ‘willen’ naar ‘moeten’. ‘t Gaat geleidelijk. Iemand op je team voert niet zo snel uit als jij kan denken, dus spring je erin. En ‘t volgende brandje, en ‘t volgende, en ‘t volgende. Tot je ‘t verschil niet meer weet tussen de dingen die je kiest, en de dingen die jou kiezen.

Een timemanagement-cursus lost dit niet op. Dit vraagt iets helemaal anders.

Een founder die ik deze week sprak benoemde ‘t hardop: “moeten versus willen”. En terwijl ze ‘t zei, flitste elke founder die ik ooit begeleid heb door m’n hoofd. Ik denk dat elk van hen van ‘t ene in ‘t andere gleed, zonder te merken wanneer.

Ikzelf ook, mocht je ‘t je afvragen.

Dus hier is een vraag waar ik dit weekend mee ga zitten: wat is één ding dat ik maandag doe omdat ‘t moet, dat ik vroeger deed omdat ik ‘t wou?

Kan je die niet beantwoorden? Dan moeten we waarschijnlijk praten.

Ruben

P.S. Als dit raakt en je wil zien wat er in jouw bedrijf écht in de weg zit: boek een doorlichting.